Bakma gökdelenlere, uçsuz bucaksız sitelerin çokluğuna, onları her biri dünyanın cehennem yanını saklamak içindir, yoksulluğu gözyaşını saklamak içindir ölüme giden kızların…
Kimi annelerin çaresizliğini, bazı babaların kahrını saklamak için, senin anlayacağın…
Hayır, hayır muradım yaşam sevincini azaltmak değil, kimsenin umudunu incitmek değil, öylesine kötülemek hiç değil dünyayı…
Aslında dünya ve yaşamak güzel şey Ahmet Abi, yaşamayı güzelleştirirsen, gönlünü aydınlık kılarsan, sözünde bereket olursa…
Düşenin yanında olmayı tercih edersen, yetim sofrasına oturmak aklına düşerse, merhameti kıymetli kılarsan…
Sevdayı sevda, aşkı aşk bilirsen ve seversen insanları dert edinen insanları, Allah’ın rızasını önceleyenleri seversen…
Yoksa merhameti çekilmiş sokakların, sokaklar kavga etmeyi öldürmeyi kutsayanlarla dolu…
Kuşların açlığını, kedilerin açlığını, komşuların açlığını dert edinirsen, mesela fidanlar kurumasın dağlarda dersen, ormanlar yanmasın diye bir derdin olursa, dünya güzel, güzel yaşamak…
Dünyayı güzel kılan yaşanır kılan insandır, insanımızın ne düşündüğü ne arzuladığı belli değil şimdilerde…
Para kazanma hırsı, servet biriktirme hırsı, ülke insanının çoğuna Allah’ın varlığını unutturdu…
Ahret inancı diye bir şey kalmadı, kalsaydı böylesine vurgun mu yerdi ahlak, aşk, sevda ve din…
Kim ne derse desin en çok vurgunu din yedi, din anlatanların sayesinde…
İnsanımız çoğunda samimiyet diye bir şey yok, kelamın, kelimenin, kalemin izzeti ayaklar altında…
Varsın duymasın bazıları bu bir feryattır, yapmayın ey insan kardeşler diye…
Yapmayın ey siyasetçiler, beyaz sarıklı, yeşil sarıklı hocalar yapmayın, ülke insanını kandırmayın, yazıktır, günahtır insana…
Sözlerde bereket kalmadı Ahmet Abi, sözün izzetini yok etti birileri, oysa söz kelam, kalem hep güzel olmalıydı…
Farkında mısın şiir yazan, şiir okuyan kalmadı, oysa şiir insan gönlünü aydınlık kılan bir eylemdi…
Söz medeniyeti denirdi eskiden, kelam medeniyeti, kalem medeniyeti, ne sözün ne kelamın ne kalemin namusu kaldı günümüzde…
Toprağı yok ettiler, bağları bahçeleri yok ettiler, yaratanın gönlünü inciten kişiler ile dolu kentler…
Aynı insan gibi kentlerin de kalbi vardır Ahmet Abi, kalbini kanattılar şehirlerin…
Birileri görmüyorsa biz ne yapalım…
Duymuyorsa biz ne yapalım…
Aklımıza mukayyet ol Allah’ım demekten başka bir şeyler gelmiyor elimizden…